Sposób obserwowania terenu warto dostosować do jego układu, warunków oświetleniowych a także tego, jak długo mają być przechowywane nagrania. W praktyce już na etapie planowania można zauważyć, że ustawienie kamery ma na prawdę często większe znaczenie niż sam jej parametr techniczny. Urządzenie skierowane pod niewłaściwym kątem może obejmować dużą powierzchnię, ale nie rejestrować wyraźnie miejsca, na którym najbardziej zależy użytkownikowi.
Znaczenie mają również przeszkody, takie jak drzewa, ogrodzenia, słupy czy elementy konstrukcyjne budynku. Monitoring stosowany na zewnątrz musi dodatkowo pracować przy zmiennej temperaturze, opadach i różnym poziomie światła. Wewnątrz budynków problemem mogą być natomiast wąskie przejścia, szyby, odbicia oraz sztuczne oświetlenie. Każde z tych uwarunkowań wpływa na sposób rozmieszczenia urządzeń i zakres rejestrowanego obrazu.
Przy tworzeniu instalacji na prawdę bardzo często analizuje się gotowe zestawy do monitoringu, ponieważ pozwalają połączyć kilka elementów potrzebnych do rejestracji obrazu. W zależności od rozwiązania w takim zestawie mogą znajdować się kamery, rejestrator, przewody, zasilacze oraz inne akcesoria montażowe. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej konfiguracji należy jednak sprawdzić, ile urządzeń ma pracować jednocześnie i czy rejestrator obsługuje ich odpowiednią liczbę. Ważna jest też zgodność poszczególnych elementów. Nie każda kamera będzie współpracowała z dowolnym rejestratorem, a różnice mogą dotyczyć między innymi sposobu komunikacji, rozdzielczości obrazu czy obsługiwanych funkcji. Przy rozbudowie istniejącego systemu takie kwestie stają się zwłaszcza istotne. Dołożenie kolejnej kamery nie za każdym razem sprowadza się wyłącznie do jej fizycznego zamontowania.
Osobną kwestią pozostaje przechowywanie materiału. Im więcej kamer pracuje w tym samym czasie i im wyższa jest jakość zapisywanego obrazu, tym większa ilość danych trafia na nośnik. Przy ciągłej rejestracji przestrzeń dyskowa może być wykorzystywana znacznie szybciej niż przy zapisie uruchamianym dopiero po wykryciu ruchu. Oba sposoby mają swoje konsekwencje. Nagrywanie ciągłe daje pełniejszy zapis przebiegu zdarzeń, ale wymaga większej przestrzeni, jednakże zapis zależny od ruchu ogranicza ilość danych, lecz może wymagać właściwego ustawienia czułości i obszaru detekcji. Warto również zwrócić uwagę na warunki nocne. Parametry podawane dla obrazu dziennego nie opisują w pełni tego, jak kamera będzie działała po zmroku. Źródła światła znajdujące się blisko obiektywu, całkowita ciemność lub nagłe pojawienie się mocnego oświetlenia mogą zmodyfikować wygląd rejestrowanego obrazu.
W normalnym użytkowaniu znaczenie ma także sposób dostępu do zapisanych materiałów. Przy jednej kamerze odnalezienie konkretnego nagrania jest relatywnie łatwe, ale przy kilku urządzeniach przeglądanie wielu godzin materiału może stać się czasochłonne. Pomocne bywają funkcje filtrowania według czasu, zdarzeń lub konkretnego kanału, natomiast ich działanie zależy od zastosowanego systemu. Należy również pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu dostępu do rejestratora i kont użytkowników. Jeżeli już monitoring obejmuje przestrzeń, w której ukazują się inne osoby, należy uwzględnić także przepisy dotyczące prywatności oraz przetwarzania danych. Okres przechowywania nagrań, zakres obserwowanego obszaru i sposób udostępniania materiałów nie są wyłącznie kwestiami technicznymi. Wpływają na to także cel prowadzenia rejestracji oraz zasady aktualne w danym miejscu.
Zobacz również: system sswin.