Najwięcej problemów z przestrzenią pojawia się tam, gdzie trzeba pogodzić otwartość z potrzebą wydzielenia stref. Ściany działowe bardzo szybko okazują się zbyt ciężkie wizualnie, a lekkie przegrody tracą efektywność. W praktyce często kończy się to szukaniem rozwiązania pośredniego, które nie zabiera światła i nie zmienia charakteru wnętrza w zamknięty układ.
W takich wypadkach zabudowy szklane są traktowane jako sposób na utrzymanie równowagi między podziałem a przejrzystością przestrzeni.
W realizacjach, które obserwuje się na etapie użytkowania, zabudowy ze szkła mają jedną wspólną cechę: wymagają szczegółowego planowania jeszcze przed montażem. Błędy nie ujawniają się w tym samym momencie, niemniej jednak po czasie. Źle wybrane zawiasy powodują opadanie skrzydeł, brak stosownej dylatacji skutkuje naprężeniami, a niewłaściwe uszczelnienie odbija się na akustyce. W praktyce znaczy to, że każdy detal ma znaczenie większe niż w sytuacji klasycznych ścian. Nie ma tu miejsca na poprawki „na później”, bo znacząca większość elementów jest widoczna i pracuje w czasie prawdziwym z całym wnętrzem.
W codziennym użytkowaniu szkło w architekturze zmienia sposób odbioru przestrzeni bardziej niż jakikolwiek inny materiał wykończeniowy. Odbija światło, przenosi je dalej, nierzadko je rozprasza, a czasami wzmacnia kontrasty. W niedużych pomieszczeniach daje efekt większej głębi, niemniej jednak równocześnie pokazuje wszystko, co znajduje się po drugiej stronie. To powoduje, że układ wnętrza musi być bardziej przemyślany, bo niektórych elementów nie da się już ukryć za pełną ścianą. W praktyce projektowej znaczy to większą odpowiedzialność za to, co zostaje w polu widzenia.
Z punktu widzenia montażu i późniejszego użytkowania ważne są również ograniczenia techniczne. Spore tafle wymagają stabilnych punktów mocowania, a każda nierówność podłoża przenosi się na całą konstrukcję. Widać to szczególnie w miejscach intensywnie użytkowanych, gdzie drzwi szklane pracują wielokrotnie w ciągu dnia. Dochodzi także kwestia śladów eksploatacji, które na gładkiej powierzchni są bardziej widoczne niż na innych materiałach. Dlatego decyzja o zastosowaniu takich rozwiązań zwykle wynika nie z samej estetyki, ale z analizy, jak dana przestrzeń będzie się zachowywać w dłuższym czasie i jakie kompromisy są akceptowalne w normalnym funkcjonowaniu.
Źródło informacji: balustrady szklane zewnętrzne.